Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2020/592 K.2020/622

Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 25.423,80 TL. 'nin onay ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalı işveren şirketten tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 353/1.a-6 hükmü gereğince ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için İlk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi 27/11/2019 tarihli ek kararıyla temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir. Temyiz isteminin reddine dair ek kararın yine davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.