Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/10190 K.2016/1389

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun işlendiği zaman dilimi karar başlığında gösterilmemişse de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, katılanlara ait işyerine girdikten sonra çeşitli malzemelerle birlikte anahtarı da alıp bu anahtarla kapının önünde duran aracı da çaldığı anlaşılan sanığın eyleminin TCK'nın 142/2- d maddesine uyduğunun gözetilmemesi ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamından diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri gereğince belirlenen hapis cezasından, aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca “1/6” oranında indirim yapıldığı sırada hesap hatası yapılarak, özgürlüğü bağlayıcı cezanın "1 yıl 11 ay 10 gün ” yerine, “1 yıl 11 ay 20 gün” biçiminde belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. A..'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçuyla ilgili hüküm fıkrasından; “1 yıl 11 ay 20 gün ” ibaresi çıkartılarak yerine “ 1 yıl 11