Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/1058 K.2015/562

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yokluğunda verilen hükümde, başvurulacak kanun yolu, süresi ve başvuru şeklinin gösterilmemesi nedeniyle asıl karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilip, temyiz talebinin reddine ilişkin 04/05/2012 tarihli ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın yararına olan ve eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 02.07.2001 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,