Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/13698 K.2016/11136

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre olay günü olan 12.11.2009 tarihinde yolda yürümekte olan yaşı küçük mağdurun yanına yaklaşan kişinin görüşme bahanesiyle telefonunu alıp kaçtığı, HTS kayıtlarına göre telefonu ilk kullanan tanık ... bu telefonu telefoncu Veysi'den aldığını söylemesi üzerine kendisine ulaşılan tanık Veysi'nin, 12.11.2009 günü suça sürüklenen çocuğun bu telefonu kimlik fotokopisi karşılığında kendisine sattığını söylediği, telefon satımını doğrulayan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçlamasını inkar ederek telefonu pazar yerinde tanımadığı bir seyyar satıcıdan aldığını savunduğu,

soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun kimlik fotokopisi kendisine gösterilen mağdurun fotoğraftaki kişinin faile benzediğini beyan ettiği ve yine soruşturma aşamasında vermiş olduğu tarifin de suça sürüklenen çocuğun özellikleri ile uyum gösterdiğinin anlaşılması karşısında;

Mağdur ile suça sürüklenen çocuğun yüzleştirilerek teşhis yapılması, bunun mümkün olmaması halinde suça sürüklenen çocuğun çektirilen fotoğraflarının duruşmada mağdura gösterilip bu şekilde teşhis yaptırılması,sonucuna ve dosya içerisindeki belgelere göre suça sürüklenen çocuğun mağdurun telefonunu çaldığına dair delil bulunmadığı kanaatine varılması durumunda ise; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının kabul edilmesi veya satın alınması suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı şekilde karar verilmesi,