Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/14161 K.2016/2948

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdurun aracından teyp çalan hükümlü hakkında Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/1454 Esas 2002/572 Karar sayılı ve 08/05/2002 tarihli kararı ile 765 sayılı TCK'nın 493/2, 81/2, 3, 59. maddeleri uygulanmak suretiyle kurulan mahkumiyet hükmünün Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17/05/2004 tarihli ilamı ile kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sanığın gündüzleyin anahtar uydurmak suretiyle araç içinden teyp çalması eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/2, 81/2, 3. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 53. maddelerine uyduğu,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, lehe olan Yasanın belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılamasında, 5237 sayılı TCK lehe ise buna göre hüküm kurulması, kesinleşen önceki hükmün hükümlü yararına olduğunun anlaşılması halinde ise, önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulamasında (a,b,d,e) ve c bendindeki kendi altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun ise, koşullu salıverilmesine kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014-140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararının, hükümde değerlendirilmesi zorunluluğu,