Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/14372 K.2016/5551

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Müştekiye ait bahçe kapısının önüne park edilen 10 YH 618 plaka sayılı motosikletin düz kontak yapılmak suretiyle çalınması eylemi, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesi,

2)09/11/2010 tarihli "tutanak" ve "teslim tesellüm belgesi" başlıklı evraklardan da anlaşılacağı üzere sanığın çaldığı motosikletin bazı parçalarını söküp çöpe attığı bazılarını ise evinde sakladığı ve yakalandıktan sonra evinde sakladığı parçaları kendisinin samimi ikrarda bulunarak müştekiye teslimini sağladığı, kovuşturma aşamasında da müştekinin 600 TL'lik zararının 300 TL'sinin karşılandığını, sanığın soruşturma aşamasında kısmi iadede bulunduğu ve müştekinin de sanık hakkkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

4)Temel ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen yaptırımın alt sınırı 1 yıl olmasına ve teşdiden denilmesine rağmen yazılı şekilde karar verilmesi,