Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/14748 K.2016/6005

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Hükümlü hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddelerindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlünün olay tarihinde geceleyin önce müşteki ...'ya ait kilitli aracın kapısını bıçakla açıp düz kontak yaparak çaldığı,

aynı gün bu kez müşteki ...'ın aracının kilitli kapısını bıçakla açıp, düz kontak yapmak suretiyle çalıştırarak diğer aracı park ettiği yere götürdüğü, şüphe üzerine polis tarafından yakalandığı olaylarda, eylemlerinin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143. maddelerindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek yapılacak uygulamaya göre Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde lehe yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş ise de.

765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK'nın karşılaştırması sonucu 5237 sayılı TCK hükümlerinin hükümlünün açıkça lehine olduğunun belirlenmesi karşısında; bu husus sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre hükümlü ...'un temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

II-Müştekiler ... ve ...'a karşı işlenen mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

1-Hırsızlık suçunun konusunu aracın kendisi oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında otomobile verilen zarardan dolayı, ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden, hükmün uyulmasına karar verilerek bu doğrultuda işlem yapılması zorunluluğu doğan Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.06.2010 gün, 2007/17186 Esas, 2010/4428 Karar sayılı ilamında da eylemin sadece tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı hususuna dikkat edilmeden yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Mala zarar verme suçunun, suç tarihine göre 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kalması dikkate alınarak, taraflara uzlaşma teklif edilerek hükümlünün hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 201/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bölümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,