Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/15874 K.2015/9448

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 21.05.2013 tarihli dilekçesinde eski hale getirme talebiyle birlikte 28.03.2013 tarihli hükmü de temyiz ettiği, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay ceza dairesine ait olduğu gözetilerek,

Mahkemenin 22.05.2013 tarih, 2012/601-2013/218 sayılı, sanığın temyiz talebinin süresinden sonra yapıldığından reddine dair ek kararının sanığa 24.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık tarafından 27.05.2013 tarihinde... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'ne gönderilmek üzere temyiz dilekçesi verildiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin 24.06.2013 tarih, 2012/601-2013/218 sayılı sanık tarafından mahkemece verilen red kararına karşı süresinde temyiz dilekçesi vermediğinden temyiz talebinin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Her ne kadar 28.03.2013 tarihli sanığın yokluğunda verilen kararda, başvurulacak yasa yollarına ilişkin bildirimde, sürenin başlangıcının ''tebliğ'' yerine "tefhim" şeklinde gösterilmesi nedeniyle bildirimin eksik ve yanıltıcı olduğu,

bu durumun eski hale getirme nedeni olarak kabulü ile temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı ileri sürülebilirse de, yoklukta verilen hükme ilişkin olarak temyiz süresinin, sanığın bu hükmü usulüne uygun olarak öğrenmesi yani tebliğle işlemeye başlayacağı açık olduğundan, bildirimde ''tebliğ'' yerine "tefhim" kelimesine yer verilmesinin, sanık açısından yasa yolu süresinin tebliğ ile işlemeye başlayacağı gerçeğini değiştirmeyeceği kabul edilerek,Yokluğunda kurulan hükmün,

08.04.2013 tarihinde usulüne uygun olarak sanığın savunmasında bildirdiği ve mernis adresi olan adresinde bizzat kendisine tebliğ edildiği halde sanığın CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 21.05.2013 tarihinde hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında;