Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/169 K.2015/274

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin karar tarihi ile esas karar numaraları yanlış gösterilmiş ise de, hüküm tarihinin 14/11/2000 ve esas numarasının 1999/802, karar numarasının 2000/568 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...'ın aynı nev'i suçtan mükerrir olduğu ve bu nedenle 765 sayılı TCK.nın 81/2.maddesinin tatbik edildiğinin anlaşılması karşısında, TCK.nın 522/son madde ve fıkrası uyarınca, aynı maddenin ilk fıkrası gereğince cezadan indirim yapılamayacağının ve müştekinin 29.03.2010 tarihli oturumdaki beyanına göre çalınan mallardan bir kısmının iade edilmemiş olması nedeniyle her iki sanık hakkında aynı yasanın 523. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara yükletilen hırsızlık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,