KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/16911 E., 2016/7158 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... hakkında 2004 yılı kasım ayındaki eylemi nedeni ile kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1- Sanığın, katılanın işyerinin kapısını, daha önce çalıştığı için yerini bildiği ve haksız yere elinde bulundurduğu anahtar ile açarak hırsızlık yaptığı, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/2, 59/2, 81/2-3. maddeleri ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddelerine uyduğu, cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Kanunun 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddelerine göre öncelikle 5237 sayılı TCK’nun 73/8. maddesi ile 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden uzlaştırma girişiminde bulunulduktan sonra sonuç cezlar denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı saptanıp lehe olan Kanunun uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanıktan neden olduğu yargılama giderinin payı oranında tahsili yerine yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... haklarında 10/01/2005 tarihli eylemleri yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanıklara yüklenen yüklenen ve 765 sayılı TCK 491/4. maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 10/01/2005'ten inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/16911, K. 2016/7158, 2 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama