Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/17037 K.2015/7061

Hırsızlık suçundan sanık E..

Y..'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/1-son, 80, 522. maddeleri gereğince 6 yıl 15 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Zeytinburnu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/1998 tarihli ve 1998/837 esas, 1998/1070 karar sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2000 tarihli ve 2000/83 müteferrik sayılı kararı ile 4616 sayılı Kanun uyarınca 22/12/2000 tarihinden itibaren şartla tahliye edilmesini müteakip,

dosyanın ele alınarak sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2014 tarihli ve 1998/837 esas, 1998/1070 karar sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.11.2014 gün ve 2014/19356/66369 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2014 gün ve KYB/2014/373898 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,

4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıverilmeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun'un 1. maddesi 4. bendi uyarınca kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine karar verilebilmesi için, davanın kesin hükümle sonuçlanmamış olması gerektiği, kesin hükümle sonuçlanmış davalarda sadece cezanın infazı sırasında indirim yapılmak suretiyle şartla tahliye hükümlerinin uygulanabileceği, nitekim İvrindi Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22/12/2000 tarihli ve 2000/83 müteferrik sayılı kararla, hükümlünün şartla tahliyesine karar verilmiş olduğu,

bu tarihe göre hesaplanacak süre sonunda bihakkın tahliye tarihine göre cezanın infazının tamamlanacağı ve sadece yerine getirme fişi düzenleneceği nazara alınmadan, dosyanın ele alınarak zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle, yazılı şekilde kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ