Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/1830 K.2015/1747

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümde TCK'nın 53. maddesinin uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, söz konusu maddenin hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin kanuni sonucu olması nedeniyle infazda nazara alınması mümkün görülmüş, sanık hakkında hüküm kurulurken cezayı artırıcı neden olan TCK'nın 143. maddesinin cezada indirim öngören aynı Kanunun 35. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 19.15 TL. tutarındaki yargılama giderinin sanık ve temyize gelmeyen suça sürüklenen çocuktan tahisiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılğın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "19.15 TL. yargılama giderinin sanık ve suça sürüklenen çocuktan müteselsilen tahsiline" ilişkin bölümün çıkartılarak,