Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/19618 K.2016/143

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yokluğunda verilen hükmün, sanığın 06/02/2014 tarihli celsede bildirdiği bilinen son adresi yerine mernis adresine 13/05/2014 tarihinde tebliğ edildiği, öncelikle bilinen son adrese tebligat gönderilmeden yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığı, sanığın öğrenme üzerine hükmü 28/05/2014 tarihinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/2. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-e, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının,

sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi ile sanığın yeniden işlediği kasıtlı suç tarihi arasında duran süre de düşüldükten sonra suç tarihi olan 21/11/2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,