KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/2461 E., 2015/3974 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’ nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
B- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken haklarında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
C-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/, 31/3, maddesine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, kararın verildiği 15/03/2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/2461, K. 2015/3974, 14 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama