Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/2552 K.2015/2320

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Katılanın hazırlık beyanında, olay günü işyerinden sanıkla birlikte çıktıklarını, ertesi gün işyerine geldiğinde dükkanın yedek anahtarının yerinde olmadığını beyan etmesi, sanığın ise olay günü tek başına işyerinden çıktığını ve çıkmadan önce şifresini bildiği kasayı açarak parayı aldığını savunması ve sanığın bu işyerinde 6 aydan beri çalıştığının anlaşılması karşısında; sanıkta işyerine ait anahtar bulunup bulunmadığı, işyerinin anahtarının suç tarihi itibariyle sadece katılanda mı bulunduğu, işyerinin yedek anahtarını sanığın haksız bir şekilde ele geçirip bu anahtarla işyerini açıp hırsızlık suçunun işlenip işlenmediği duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılıp belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın 10.07.2009 tarihinde karakolda alınan ifadesinde, "İşyerinden 21.00 sıralarında çıktığını..." bildirmesi, katılanın olay saatine ilişkin kesin bir bilgisinin bulunmaması ve olay günü güneşin batış saatinin 20.30 olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun geceleyin işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu, denetime olanak verecek şeklide açıklanıp tartışılmadan, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

3-Sanığın aşamalardaki ifadelerinde, "Çaldığı paranın bir kısmını harcadığını, bir kısmı ile araba aldığını, parayı iade etmediğini ancak aldığı aracı şikayetçiye iade ettiğini..." bildirmesi karşısında; katılandan, sanığın aracı iade edip etmediği ve hangi aşamada iade ettiği sorulup, iade etmişse, 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin 4.fıkrası uyarınca kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,