Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/263 K.2015/219

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanığın suç tarihi itibariyle ve 3-4 yıl öncesine kadar müşteki ile birlikte sözkonusu dükkanda çalıştığı ve buna dair tanıkları olduğu yönündeki savunması ile parmak izlerinin işyerinde tespit edilmesinin delil olarak kabulü karşısında sanığın suç tarihine yakın zamanlarda hırsızlığın gerçekleştirildiği iş yerinde çalışıp çalışmadığının tespiti açısından, savunmasında bahsettiği tanıkların açık kimlik bilgileri tespit edildikten sonra bilgi ve görgülerine başvurulmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2-)Kabule göre; sanığın müştekiye ait iş yerine, iş hanına açılan ve kullanılmayan kapının önünde bulunan demir korkulukları yanlara doğru çekerek boşluk oluşturup korkuluk arkasında bulunan camı kırarak girdikten sonra duvarda asılı bulunan anahtarı alarak kapının asma kilidini açması suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-2-son maddeleri kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında söz konusu kanun maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,