Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/309 K.2015/2026

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren ve derhal uygulanması gereken 5271 CMK’nın 150/2. maddesinin; “üst sınırı en az beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada istemi aranmaksızın bir müdafiinin görevlendirileceğine” ilişkin hükmü uyarınca mahkemece sanık ...'e müdafii tayini yapıldığı,

sonrasında yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesindeki “üst sınır” ifadesinin 5560 sayılı Yasa ile “alt sınır” olarak değiştirilmesi nedeniyle 30.10.2008 de sanığın savunmasında müdafii talebi olmadığını beyan etmesi üzerine 12.02.2009 tarihli celsede zorunlu müdafiinin görevine son verildiği, hem 765 sayılı TCK hem de 5237 sayılı TCK'da öngörülen ceza miktarının alt sınırının beş yıldan aşağı olması,

yargılama yasalarının derhal uygulanması ve sanığın müdafii talebi bulunmaması nedeniyle her ne kadar gerekçeli kararın sanık ile birlikte kendisine de tebliğ edilmesi neticesinde kararı temyiz etmiş ise de sanık müdafii sıfatıyla avukat ...'in sanık hakkında verilen hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, avukat ...'in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Sanık ...'ün temyiz dilekçesi ile temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından,

5320 sayılı kanunun 8/1. Ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... ' ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Hırsızlık suçuna ilişkin kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin (a), (b), (d) ve (e) bentlerindeki diğer haklar ile 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu dışındaki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi, yazılı şekilde karar verilmesi,