Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/3221 K.2015/1828

dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde :

Oluş ve dosya kapsamına göre. 20.12.2008 günü şikayetçiye ait evin kapısı kırılarak içeri girildiği, evden çeşitli ziynet eşyaları ile birlikte şikayetçiye ait aracın orjinal kontak anahtarının da alındığı ve bu anahtarla apartmanın garajında park halinde bulunan aracın çalıştırılıp götürüldüğü, konu ile ilgili soruşturma devam etmekte iken, olaydan 4 ay kadar sonra aracın Adana ilinde sanığın yönetiminde iken üzerinde sahte plaka ve ruhsat olduğu halde ele geçirildiği,

sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, yakalanmadan 4-5 gün önce ikinci el araba almak istediğini bankadan kredi çektiğini oto pazarına gittiğini, arabalara bakarken iki şahsın yanaştığını, kendisini galerici... olarak tanıtan kimliğini gördüğü şahsın arabamı alacaksın diye sorduğunu ,araçlara bakmasını söylediğini, yürüyüp oto pazarı dışında park etmiş araç gösterdiğini ve 4-5 arabadan uygun olan suça konu aracı çok uygun fiyata vereceğini söyleyince 17.500 TL ye anlaştıklarını.

9500 TL peşin verdiğini ayda 500 TL olmak üzere 18 senet imzaladığını, aralarında protokol yaptıklarını karşılıklı kimlik fotokopilerini verdiklerini protokolü aracın güneşliğine koyduğunu, hep birlikte gezdiklerini, daha sonra araç içerisindeki protoklün yerinde olmadığını fark ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında ;

Sanığın açık kimlik bilgileri ve adresini veremediği bir kişiden haricen araç satın aldığına ve buna ilişkin belgeleri kaybettiğine ilişkin savunmasının olağan hayat akışına uymaması nedeniyle mahkemenin suçun vasıflandırılması yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, yüklenen

hırsızlık eyleminin haksız olarak ele geçirilen anahtarla işlendiği ve 5237 sayılı Yasanın 142/2-d. maddesinde düzenlenen suça uyduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması ve tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre sanık savunmanının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle,hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında Konut Dokunulmazlığını Bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince ;

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

1-Konut Dokunulmazlığını bozma suçunun 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilip, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mahkemece konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluştuğu kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCY'nın 116/1. maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

3-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken 7 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi