KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/4036 E., 2015/7405 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 6 - 2011/93535
- Mahkemesi
- Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 12/10/2010
- Numarası
- 2010/45 (E) ve 2010/562 (K
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık T.. S.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre T.. S..'in temyiz itirazı yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık M.. I.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan hükümlülüğünün, birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında; en ağır cezayı içeren hükümlülüğü gösterilmek suretiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. I..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanığın Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.04.2008 tarih, 2008/165-331 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerinden verilen 2 yıl 4 ay hapis cezasına dair ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/4036, K. 2015/7405, 18 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama