Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/4259 K.2015/4560

dokunulmazlığının ihlali, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan belirlenen 4 yıl hapis cezasından TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılırken "5 yıl hapis" cezasına yerine " 5 yıl 9 ay hapis" cezasına, TCK'nın 35. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak "3 yıl 4 ay hapis" cezası yerine "3 yıl 6 ay hapis" cezasına, TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın doğru olarak " 2 yıl 2 ay 20 gün hapis" cezasına hükmedilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuğun, gece sayılan zaman diliminde konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlemiş olması nedeniyle eyleminin TCK'nın 116/4 maddesine uyduğu gözetilmeksizin, aynı Kanunun 116/1 maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)5237 sayılı Kanun'da, verilen cezaların toplanacağına dair herhangi bir hükmün bulunmadığı, 5275 sayılı Kanun'un 99. maddesinde, kişi hakkında verilen her bir cezanın bağımsız olduğu ve varlıklarını ayrı ayrı koruyacakları belirtildiği nazara alındığında, 5275 sayılı Kanunun 99. maddesi uyarınca hükmedilen cezaların toplanmasına karar verilmesi,

2-)Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince onu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, kovuşturma

evresinde atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,