Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/5253 K.2015/7105

hürriyetinden yoksun bırakma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında TCK’nın 58/7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108/2. maddeleri uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre en ağır cezayı gerektiren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha az ceza içeren başka bir ilamın tekerrüre esas alınması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ö..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan; hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler tümden çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki

velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi ile "Sanığın adli sicil kaydına konu Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/2673 E.- 2007/61 K. sayılı 2 yıl 1 gün hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına";

cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi de gözetilerek, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin hesaplanmasında, hükümde yanılgılı uygulama sonucu mükerrirlik uygulamasına esas alınan Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/887 E.- 2005/885 K. Sayılı ilamdaki sonuç cezayı geçemeyeceğinin infazda dikkate alınmasına,

B-) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal, iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1- İncelemeye konu dosyanın suç tarihi olan 10.04.2007 gününde mağdur M.. B..'un evinde gerçekleştirilen hırsızlık eyleminde olay yerinde parmak izi tespit edildiği, bu olaydan sonra 06.07.2007 tarihinde başka bir olay sebebiyle sanığın yakalandığı Fatih Emniyet Müdürlüğü'nde mağdur Ş.. A..'a ait kimlik bilgisini kullanarak verdiği parmak izi örneklerinin mağdur M..

B..'un evinde bulunan parmak izleri ile uyumlu olması sebebi ile mağdur Şenol hakkında Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/465 E.- 2008/295 K. sayılı dava dosyasında hırsızlık suçundan dava açıldığı, mağdur Şenol hakkında bu suçtan yakalama emri düzenlendiği ve gözaltına alındığı, yapılan yargılama neticesinde mağdur Şenol'un parmak izleri ile evde bulunan parmak izlerinin uyumlu olmaması sebebi ile mağdurun beraatine karar verildiği, evde bulunan parmak izlerinin daha önce AFİS sisteminde kaydı bulunan sanık M..

Ö..'in parmak izleri ile uyumlu olması sebebi ile bu kez sanık hakkında dava açıldığı ve alınan bilirkişi raporuna göre evde bulunan parmak izleri ile sanığın parmak izlerinin uyumlu olduğu tespit edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, mağdur M.. B..'un evinde gerçekleştirilen hırsızlık soruşturması kapsamında yakalanmadığı gibi mağdur Ş..

A..'a ait kimlik bilgilerini de bu suç kapsamında kullanmadığı gözetilmeden atılı iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2-Sanığa atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının “b” bendi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı ve 5271 sayılı Yasanın 253. maddesinin 3. fıkrasına 5918 sayılı Yasanın 8. maddesi ile eklenen son cümlenin yürürlük tarihi olan 09.07.2009 gününe kadar uzlaşma kapsamında bulunmayan başka bir suç ile birlikte işlense bile suç tarihi itibari ile uzlaşmaya tabi olduğu, 5271 Sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığını bozma suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında TCK’nın 58/7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108/2. maddeleri uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre en ağır cezayı gerektiren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha az ceza içeren başka bir ilamın tekerrüre esas alınması,

4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,