KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/5446 E., 2015/3899 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: A) İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/3. maddelerinde tanımlanan gece vakti işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ve 67. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 29.10.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
B) Hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Kanun'un 35/1-2. cümlesi ve TCK'nın 31/3. maddesi hükümleri gözetildiğinde, bu yaş grubunda olan çocuklara sosyal inceleme raporu alınması için yasal bir zorunluluk bulunmadığı, ayrıca hem hükmün gerekçe kısmında, hem de hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun güncel adlî sicil kaydına dayalı suç işleme eğiliminden söz edilerek TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirildiği anlaşıldığından; tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/5446, K. 2015/3899, 9 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama