Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/6748 K.2015/9307

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların süresi, niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre olay günü müşteki E.. Ş..'in, personel müdür olarak çalıştığı işyeri otoparkına aracını park ettiği, saat 17.30 sıralarında işyerinde şöfor olarak çalışan L..

K..'nun ve bir güvenlik görevlisinin yanına iki kişinin gelip iş istediklerini söyledikleri, güvenlik görevlisinin “iş yok” demesi üzerine gittikleri, bir müddet sonra tekrar gelip aynı konuda görüşmek istediklerini söyleyen bu iki şahıs gittikten sonra güvenliğin bulunduğu danışma bölümünde asılı duran müştekiye ait oto anahtarı ile aracın yerinde olmadığını anladıkları, olaydan 1 yıl kadar sonra aracın sahte plaka ve adına düzenlenmiş sahte ruhsat ile ve yine noterlikçe düzenlenen vekaletnameler ile vekili sıfatıyla sanık C..

D..'in diğer sanık S.. H..'a verdiği yetki ile galerici olan tanık M.. Ş..'e satımının yapıldığı,

Tanık satış yapan kişi olarak sanık C.. D..'i fotoğrafından teşhis ettikleri; fakat müşteki L.. K.. ve güvenlik görevlisi olarak belirtilen ve ifadesine başvurulmayan kişiye sanıkların olay günü işyerine gelen kişiler olup olmadıklarının belirlenmesi amacıyla teşhiş yaptırılmadığının ve sanıkların hırsızlık suçunu işlemediklerini savunduklarının anlaşılması karşısında;

Müşteki L.. K.. ve olay günü iş yerinde güvenlik görevlisi olarak çalışan kişi ile sanıkların yüzleştirilmesi, mümkün olmaması halinde sanıkların fotoğrafları çektirtilip gösterilerek olay günü iş yerine gelen iki kişinin sanıklar olup olmadığı konusunda beyanları da alındıktan sonra, sonucuna göre eylemin suç eşyasını kabul etme suçunu oluşturup oluşturmayacağının da karar yerinde tartışılarak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde eksik araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması,

../...