KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/8106 E., 2015/5432 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 6 - 2011/303100
- Mahkemesi
- Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 17/05/2011
- Numarası
- 2010/412 (E) ve 2011/333 (K
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda alınan uzman hekim raporu ile sosyal inceleme raporunun yalnızca hırsızlık suçu yönünden değerlendirme içerdiği, konut dokunulmazlığının bozma fiili bakımından herhangi bir değerlendirme içermediği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Suça sürüklenen çocuğun, suçu evrakı ayrılan H.. Ç..'le birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeni ile tayin edilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi ile arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu işlemesinden kısa bir süre sonra hareketlerinden şüphelenerek kendisini durduran kolluk görevlilerine üzerindeki telefon ve parayı çaldığını anlattığı, bunları çaldığı yeri de göstererek mağdura iadesini sağladığı, mağdurun da duruşmada alınan beyanında çalınan telefon ve parasının kendisine tam olarak iade edildiğini, zararının kalmadığını beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesi kapsamında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,
4- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi suretiyle, 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı hüküm kurulması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/8106, K. 2015/5432, 15 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama