KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/9668 E., 2016/1619 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2016
- Mahkemesi
- 28. Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Mala Zarar Verme
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın getirtilen adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olabilecek geçmiş hükümlülükleri bulunmasına karşın, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ..'nın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince, a-Katılana yönelik hırsızlık eyleminin aracın mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, zarar verilen otomobilin aynı zamanda hırsızlık suçunun konusunu oluşturması nedeniyle, sanığın eylemlerinin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı, ayrıca mala zarar verme suçundan hüküm kurulamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
b-Kabule göre de,
aa-Sanığa yükletilen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında bulunması ve uzlaşma işleminin 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesinin gerekliliği karşısında, anılan Kanun hükümlerine göre sanığın uzlaşmak istediğini belirtmesi nedeniyle katılana da uzlaşmak isteyip istemediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/9668, K. 2016/1619, 9 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama