Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2016/820 K.2016/9882

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliğine, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemenin istemi üzerine baro tarafından atanıp kararı temyiz etmeyen müdafiiden, suça sürüklenen çocuğun haberinin olduğu yönünde dosyada herhangi bir bilginin bulunmadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 gün ve 2008/9-7 Esas, 2008/56 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmediği durumlarda müdafiine yapılan tefhim veya tebliğ, kendisine bağlanan hukukî sonuçları doğurmayacağından, suça sürüklenen çocuk vasisinin 02/06/2011 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyet durumu dikkate alınarak hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesinin uygulanması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii huzurunda savunması alınmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

31/03/2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanununun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün “Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmındaki “Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağına” ilişkin (b) fıkrasının, 29/12/2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 20/10/2011 tarih ve 2011/54-142 Esas-Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 29/06/2012 tarihinde yürürlüğe girdiği,

sanığın hak arama özgürlüğünün sınırlanmaması için temyiz harcı yatırılmadan temyiz incelemesinin yapılması gerektiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine dair 20/07/2011 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;