KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2011/10117 E., 2012/3775 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.
Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davacının iş sözleşmesini fesheden davalı işverenin gelirleri artırıcı Hiçbir arayışa girmediği, bunun yanı sıra yüksek maliyetli hizmet binası yaptığı, çalışan işçilere alternatif seçenekler sunmadığı, fesihi son çare olarak uygulamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Somut olayda, davacının bilgisayar işletmeni olarak çalışmaktayken Yönetim kurulu toplantısında alınan kararlar ile emeklilik nedeniyle iş sözleşmesi feshedilmiştir. 5910 sayılı kanun gereği personel giderlerinin gelirlerinin %40’ından aşağı olmaması gerekir. Davalı birliğin personel giderlerinin gelirlerin %89,67’sine tekabül ettiği ve davacının emekliliğe hak kazandığı da dikkate alındığında feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2011/10117, K. 2012/3775, 9 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama