Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/11470 K.2012/12778

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı ..., İstanbul ilinde Satış Saha Yönetici olarak görev yapan müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ... sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı ..., davacının iş akdinin görev yeri değişikliğini kabul etmemesi üzerine geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, işverence feshin geçerli bir nedene dayandığının ispatlanamaması sebebiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacı, davalı şirketin İstanbul ilinde Saha Satış Yöneticisi olarak görev yaparken, davalı işveren tarafından önce Erzincan ilinde görevlendirilmiş ancak davacının görev yeri değişikliğini kabul etmemesi üzerine, davacıya bu kez Rize ve Osmaniye illerinde aynı pozisyonda çalışmak üzere yeni bir teklif daha yapılmış olmasına rağmen davacı bu teklifi de kabul etmemiştir. Bunun üzerine davalı işverence davacının iş sözleşmesi geçerli nedenle feshedilmiştir. Davacı her ne kadar yapılan teklifi kabul etmemiş ise de, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde, davacının, davalı işverene bağlı diğer Bölge ve Bölge Müdürlüklerinde çalışmayı kabul ettiği görülmektedir. Davalı işverenlikte bu

tür uygulamalar daha önce de yapılmıştır. Ayrıca, rotasyona tabi tutulan bir kısım çalışanlarca da, görev yeri değişikliğine ilişkin teklifler kabul edilmiştir. Davalı işverenlikte rotasyon uygulaması periyodik bir uygulama olup, bu kapsamda belirli aralıklarla çalışanların görev yerlerinin değiştirildikleri açıktır. Görev yerinin, davalı şirket tarafından keyfi olarak değiştirildiği hususunda davacının iddiası da ispatlanabilmiş değildir.

Bu durumda davalı işveren tarafından yapılan fesih geçerli nedene dayanmaktadır. Aynı işveren tarafından iş sözleşmesi feshedilen işçilerin mahkemelerce reddedilen işe iade davalarına ait temyiz incelemesinde, Dairemiz, 2011/5097-2012/65 E-K, 2011/12761-2012/4538 E-K sayılı kararlarında olduğu gibi, davanın reddine dair kararları onamış. 2011/13757-2012/6299 E-K sayılı kararında olduğu gibi, davanın kabulüne dair kararı bozmuştur.

Bu itibarla, davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, hüküm bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.