Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/12920 K.2012/4899

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebebe dayanmaksızın feshedildiğini, davalı işverenin fesih yazısında davacının 16-18 Eylül 2008 ve 07-08-09 Ekim 2008 tarihlerinde izinsiz ve haklı bir sebebe dayanmaksızın işe devam etmediği iddiasına dayandığını, oysa müvekkilinin 16-18 Eylül tarihleri arasında devamsızlık yapmadığını, kartını kaybettiği için çalışmış olmasına karşın kart basamadığını, durumu işverene bildirdiğini, işyerinde bu günlerde çalıştığının kart dışındaki belgelerle sabit olduğunu,

07/10/2008 tarihinde ise rahatsızlığı sebebi ile kendisine 07/10/2008 tarihinden 12.10.2008 tarihine kadar istirahat verildiğini, davacının bu durumu posta başına bildirdiğini, 10.10.2008 tarihinde ise raporunu işyeri hekimine ilettiğini, mazeretsiz veya haklı bir sebebe dayanmayan bir devamsızlığının söz konusu olmadığını belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarının belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-g maddesine göre haklı sebeple feshedildiğini, davacının sürekli olarak sık sık devamsızlığının bulunduğunu, bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığını, davacının işyerinden sevk almaksızın ve işyeri doktoruna görünmeksizin, bireysel olarak ... Marmara Hastanesinde tedavi olduğunu ve tedavi neticesinde beş gün istirahatine karar verildiğini, doktor raporu almak amacıyla uygulanan usulün yanlış olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin 16-18 Eylül ve 07-08-09 Ekim 2008 tarihlerinde izinsiz olarak işe gelmemesi sebebiyle feshedildiği, davacının feshe konu 07/10/2008 tarihinden 12/10/2008 tarihine kadar raporlu olduğu, dosyaya ibraz edilen personel giriş çıkış listesinden davacının yine feshe konu 16/09/2008 ve 17/09/2008 tarihlerinde işyerinde çalıştığı, feshin haklı ve geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin geçerli bir feshe sebep olabilecek davranışları 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebeplerden farklıdır. Yargılama sırasında bu sebeplerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir.

İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar.

Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu sebeple iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

Somut olayda, trafo işçisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi işverence, mazeretsiz devamsızlığı sebebiyle haklı sebebe dayanılarak feshedilmiştir. Fesih bildiriminde devamsız olduğu belirtilen günlerden 07-12 Ekim 2008 arası özel hastaneden alınmış bir rapor davacı vekili tarafından dosyaya sunulmuştur. Bu raporun alınmasında, işçinin işyerinde uygulanan prosedüre aykırı davrandığı, önce işyeri hekimine görünmediği, sevk ve vizite kağıdı almadığı sabittir.

Dosyaya davalı vekilince sunulan giriş çıkış listesi, tutanaklar ve istirahat raporlarından, işçinin sık sık rapor aldığı, vardiya saatlerine uymadığı, bu davranışlarının sürekli nitelik kazandığı anlaşılmaktadır. İşçinin hizmet süresine göre bu eylemleri gerçekleştirmesi iş akışını bozucu niteliktedir. İşyerinde üretimin sürekliliğinin sağlanması gerekliliği dikkate alındığında, artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez.

Fesih geçerli sebebe dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.