Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/12936 K.2012/4921

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, karara rağmen işveren tarafından süresi içerisinde işe başlatılmaz ise sekiz aylık brüt ücret tutarında tazminatın belirlenmesine, davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin ekonomik kriz sebebiyle iş sözleşmesini feshettiklerini, müvekkili şirketin davacının iş sözleşmesinin feshini son çare olarak düşündüğünü belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin yaşanan ekonomik krizin etkilerini azaltmak için işçi çıkarttığı ve bunun davalı tarafça ispatlanamadığı, davacının başka birimde çalıştırılma olanağının değerlendirilmediği, sosyal seçim kriterlerine uyulmadığı, feshin son çare olması ilkesinin ihlal edildiği, feshin geçerli sebeple yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilirken, işe başlatılmama tazminatı, davacı işçinin yedi aylık ücret tutarında belirlenmiştir.

Davalı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az dört, en çok sekiz aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Yargıtay yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal sebeple yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal sebep halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davacı işçinin iş sözleşmesinin feshin son çare olma ilkesine uyulmadan feshedilmesi ve alınan işletmesel karar tutarlı biçimde uygulanmaması dikkate alındığında feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmaktadır. Şu sebeple feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak davacı işçinin fesih sebebi ve çalışma süresine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının yedi aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının altı aylık ücreti oranında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi uyarınca dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.