Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/16717 K.2012/8607

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden bulunmaksızın feshedildiğini iddia ederek yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilerek en çok dört aylık boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama halinde sekiz aylık ücreti tutarında iş güvencesi tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıya yapması gereken iş ve işler hakkında gerekli eğitimlerin verildiğini ancak davacının görevini gereği gibi yerine getirmemesi üzerine üretilen araçlarda mat boya ve toz probleminin oluştuğunu, bunun da kalitesizliğe neden olarak müşteri şikayetlerini beraberinde getirdiğini, davacının tekrarlayan hataları yüzünden disiplin kuruluna sevk edildiğini ve disiplin kurulu kararı uyarınca davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli nedenle fesih edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının meydana gelen hatalarda kastının bulunmadığı, hataların ileri ki aşamalarda telafisinin mümkün olduğu ve davalı işverenin geçerli nedeni ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacı seri üretim işçisi olup “tagrak” bölümünde çalışmıştır. Davacının işiyle ilgili olarak KPS adım detay eğitimi almasına rağmen 18/05/2010 ve 19/05/2010 tarihlerinde hatalı ve eksik işlem uygulayarak araç boyalarında matlaşma, ince boya ve toz problemlerine neden olduğu tespit edilmiştir.

Mat boya probleminin yaklaşık bir aydır devam ettiği, saatte iki veya üç araçta bu problemin ortaya çıktığı, davacının çalıştığı araçların sağ tarafında bu probleme rastlanıldığı, diğer işçinin çalıştığı sol tarafta ise bu probleme rastlanılmadığı belirlenmiştir. İnce boya probleminin astar boya atılması gerekirken atılmaması nedeniyle, toz probleminin ise gerektiği gibi silme işleminin yapılmaması nedeniyle oluştuğu tespit edilmiştir.

Davacının yaptığı bütün hataların sonraki bölümlerde düzeltilmesinin mümkün olduğu iddia edilmiş ise de, bu halde zaman ve üretim kaybının da yaşanacağı açıktır. Bu itibarla davacının tespit edilen hataları, yapılan işin özelliklerine göre seri üretimde emek, zaman ve üretim kaybına neden olacak nitelik ve ağırlıkta olup işyerinde ciddi olumsuzluklara neden olduğundan işveren açısından iş sözleşmesinin feshinde geçerli nedenin bulunduğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiği anlaşıldığından 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.