Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/16942 K.2012/9448

İş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2010 yılının Şubat ve Mart aylarında arka arkaya işe mazeretsiz olarak gelmediğini, yine 2010 yılı Temmuz ayının 22. ve 26. günleri de mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bu durumların tutunakla tespit edildiğini, bu durumda müvekkili kurumun haklı olarak davacının iş akdinin feshettiğini, davacı da işe gelmediği sürelerle ilgili olarak kuruma savunma vermediğini, sebep işe gelmedini açıklamadığını, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ancak davalı belediye tarafından iş sözleşmesinin feshinin davacının devamsızlığı olan 22.07.2010 tarihinden bir ay sonra gerçekleştirildiği, 4857 sayılı İş Kanunu'na göre altı iş günü içinde feshin yapılmadığı, dava açma süresinin son gününün hafta sonuna denk gelmesi sebebiyle takip eden ilk işgününde davanın açıldığı, bu sebeple süresinde açılmış olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasından geçici işçi statüsünde çalıştığı anlaşılmaktadır. Ancak dosyada 2004, 2007, 2008, 2009 ve 2010 yıllarına ait çalışma vizelerinin bulunmadığı görülmüştür. Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği sırada, taraflar arasında geçerli olan iş sözleşmesinin vizeli olup olmadığının tespit edilmesi gerekmektedir.

Davacının vizeli geçici işçi olduğunun tespiti halinde 5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Şürekli İşçi Kadrolarına Veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşci Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun gereğince ancak bir yılda en fazla beş ay yirmidokuz gün vizeli olarak çalıştırılması kaydıyla işe iade edilebileceği;

vizeli olmadığı takdirde feshedilen sözleşmenin hukuken geçerli bir sözleşme olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından geriye dönük hakları korunmak sureti ile davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.