Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/4576 K.2011/7950

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının 14/01/2010- 24/02/2010 tarihleri arasında haber vermeden mazeretsiz olarak işe gelmediğinin sabit olması nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 II- ( g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda, davalı iş sözleşmesinin 14/01/2010- 24/02/2010 tarihleri arasındaki devamsızlığı sebebiyle sona erdirildiğini savunmuştur. Ancak dinlenen taraf tanıklarının ortak anlatımlarından 13.1.2010 tarihinde davacının rahatsızlığı nedeniyle gece vardiyasına geçmek istememesi yüzünden işveren ile arasında çıkan tartışma sonucu haklı sebep olmadan iş sözleşmesinin sözlü olarak sona erdirildiği, devamsızlığının söz konusu olmadığı görülmekle davanın kabulü gerekirken, reddine karar verilmesi hatalı olup,bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.