Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/4926 K.2011/8355

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren davacının iş sözleşmesinin fesih bildiriminde belirtilen işletme, işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenlerle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığının işverence kanıtlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek

sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür

Somut olayda küresel ekonomik krizin sektörel etkilerinin sonucu ortaya çıkan şirket zararı nedeniyle alınan önlemler kapsamında yapılan ücret indirimi uygulamasına davacının muvafakat etmemesi, iki kişinin çalışmakta olduğu Ankara şubesinin yönetim kurulu kararıyla kapatılması nedenleriyle davacının ve diğer işçinin iş sözleşmelerinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Aynı davalının taraf olduğu ve Dairemizce işe iade kararlarının onanmasına karar verilen emsal dosyalardaki (2011/3694,3695,3696,3697 esas ) deliller ve bilirkişi raporlarına göre davalı işverenin ekonomik kriz ve işletmeden kaynaklanan geçerli nedenlerle fesih işlemiyle çelişen uygulamalar yaptığı sabittir.

Dava konusu olayda işverenin yaptığı personel alımlarıyla davacının pozisyonu karşılaştırılıp çelişkili davranıldığı kanıtlanamadığı gibi Ankara şubesinin kapatıldığı sabit olmakla birlikte davacının başka şubelerde çalıştırılıp çalıştırılamayacağının araştırılarak feshe son çare olarak başvurulduğu da ispatlanmış değildir. Bu durumda sadece davacının ücret indirimini kabul etmemiş olması nedeniyle iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayanmadığından davanın kabulü gerekirken reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.