KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2011/5364 E., 2012/2543 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin alınan karar uyarınca işlerdeki daralma ve davacının çalıştığı güvenlik bölümünün dışarıdan satın alınması nedeni ile feshedildiğini, sendikal nedenin söz konusu olmadığını feshin işletme ve işyeri gereklerine dayandığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece verilen davanın reddi yönündeki hüküm, 9. Hukuk Dairesi tarafından, alt işverenlik sözleşmesi ve sendikal sebep yönünden araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.
Dosya içeriğine göre, güvenlik elemanı olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, işin alt işverene verilmesi nedeniyle feshedilmiştir. Güvenlik hizmetinin alt işverene verilmesi ile bu bölümde çalışan davacının istihdam fazlası olduğu, yargılama sırasında sunulan hizmet alım sözleşmesine göre sabittir. Fesih geçerli nedene dayanılarak yapılmıştır. Dairemize yansıyan emsal dosyalarda sunulan deliller ve alınan bilirkişi incelemeleri de dikkate alındığında, fesih sendikal nedene dayanmamaktadır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işe iadeye hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2011/5364, K. 2012/2543, 23 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama