Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/8270 K.2012/5126

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının yaşından kaynaklanan verim düşüklüğü ve yeniden yapılanma kapsamında iş sözleşmesi geçerli nedene dayalı olarak feshediliğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının verim düşüklüğüne dair işverence yapılan bir tespit bulunamdığı gibi sadece emekliliği hak etmiş olmasının fesih gerekçesi olmayacağına dayanılarak davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Yetersizlikten kaynaklanan nedenler; işçinin ortalama benzer işi görenlere göre daha az verimli çalışması, gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olması, işe yoğunlaşmasının giderek azalması, işe yatkın olmaması, öğrenme ve kendisini geliştirme konusunda yetersiz kalması, sık sık hastalanması, çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalığa yakalanması ve uyum yeterliliğinin azalması gibi işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, 1930 doğumlu olan davacının davalı işyerinde 26.10.1976 tarihinde itibaren hekim olarak çalıştığı ve işyerinde emekli olduktan sonra da çalışmaya uzun süre devam ettiği, 10.12.2010 tarihli bildirimde yaşından kaynaklanan verim düşüklüğü bulunduğu, hakkında görevine ilişkin şikayetlerin yapıldığı ve işyerinde sağlık biriminde yeniden yapılanma zorunluluğu doğduğu gerekçeleri ile iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda 09.08.2010 tarihli şikayet dilekçesinde davacının işyeri çalışanı olan hastanın tansiyonunu bir alet alıp kendinin ölçebileceğini azarlayarak söylediği ve hastanın ağlayarak muayane olmadan oradan ayrıldığı, davalı tanıkları da davacının ameliyat olduğunu, sağlık sorunu yaşadığını, ağır hareket ettiğini ve hastaya bakmakta isteksiz davrandığını belirtmeleri karşısında, davacının yaşından kaynaklanan performans düşüklüğü yaşadığı anlaşılmakla yapılan fesih işleminin geçerli ve yerinde olduğu halde mahkemece davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.