Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/11074 K.2012/20442

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Mahkemece verilen karar Davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş ise de davalı vekili 16.04.2012 havale tarihli dilekçesi ile bu kez temyiz talebinden feragat ettiğini belirttiğinden temyiz isteğinin feragat sebebiyle reddine,

2- Davacının temyiz isteğine gelince;

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı, iş sözleşmesinin davacının yapmakta ödevli olduğu görevli olduğu görevleri yapmamakta ısrar etmesi sebebiyle haklı sebeple fesh edildiğini savunmuştur.

Mahkemece, feshin haklı sebebe dayandığı belirtilerek isteğin reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ramazan ayında davalı şirkette oruç tutmayan işçilerin gündüz vardiyasında öğlen normal yemek saatinde çalışmaya ara verdikleri ve yemek sonrasında çalışmaya devam ettikleri, oruç tutan işçilerin ise öğlen yemek yemedikleri için çalışmaya devam edip bunun yerine akşam iftar saatinde yemek yedikleri ve bu hali ile çalışma saati ve işçilerin yemek yemeleri için verilen ara dengesinin sağlandığı anlaşılmaktadır.

Buna rağmen davacının ise oruç tutmayan işçiler ile birlikte öğlen yemek arası saatinde istirahat yaptığı ve çalışmadığı, bunun yanında öğlen bu hakkını kullanan davacının iftar saatinde de oruç tutup iftar için yemekhaneye giden işçilerle birlikte yemekhaneye gidip bu süre zarfında da çalışmadığı ve bu hususun yemekhane dönüşünde o bölümdeki sorumlu tarafından tespit edildiği, bu davranışının dahi tek başına ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan davranış olarak değerlendirilmesi gerektiği, bunun yanında davacının iş barışını bozacak şekilde iş yerindeki üstleri hakkında tehdit vari beyanlarda bulunduğu,