Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/11298 K.2013/6281

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı ... Üniversitesine ait İbn-i Sina Hastanesi'nde; 01.08.1992 tarihinden yaşlılık aylığı bağlanması sebebi ile iş sözleşmesinin sona erdiği 24.01.2009 tarihine kadar çalıştığını, davalıya ait işyerinde hizmet alımlarının alt taşeronlarla sürdürüldüğünü, taşeronların değişmesine rağmen müvekkili çalışmasının ve çalışma yerinin değişmediğini, davalı ile taşeronlar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu belirterek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının davalı rektörlüğün ihale makamı konumunda olduğunu, Üniversite Tıp Fakültesi Hastanelerinde temizlik hizmetlerinin yürütülmesi işinde ihale yolu ile hizmet satın alma yoluna gidildiğini, bu firmalar ile üniversite arasında asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisinin oluşmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının iş sözleşmesinin yaşlılık aylığı bağlanmak üzere sona erdiği, yıllık izin hakkının kullandırıldığı davalı işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı sebebe dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Dosya içeriğine göre davacının davalı üniversiteye ait hastane işyerlerinde 01.08.1992 tarihinden 24.01.2009 tarihine kadar temizlik hizmeti satın alınan alt işveren şirketleri bünyesinde çalıştığı, iş sözleşmesinin davacının yaşlılık aylığına hak kazanması sebebi ile 24.01.2009 tarihinde sona erdiği anlaşılmaktadır.

Davacının iş sözleşmesi davacının yaşlılık aylığına hak kazarak sona erdiğinden kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi yerinde ise de dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında davacının bir kısım yıllık izinlerinin kullanılmış olarak gösterilmiştir. Söz konusu puantaj kayıtları ve diğer işyeri kayıtları davacıya gösterilerek diyecekleri sorulmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.