Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/13888 K.2013/3479

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 29.03.2008-15.03.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının önce ...A.Ş.'de çalışmaya başladığını ...ile SOYAK Betonun birleşmesi üzerine davalı şirkete naklinin yapıldığını, TBS'de 200,00 TL'si haricen ödenmek üzere 1.200,00 TL ücret alırken işyerinin Traçim olarak devamı sırasında asgari ücret ödenmeye başlandığını, davacının bunun üzerine bakiye maaşlarının ödenmesini talep ettiğini fakat sadece oyalandığını, davacının yaz aylarında 22:00'ye kadar çalıştığını cumartesi günleri tam gün, ayda en az iki pazar ve resmi tatillerde çalıştığını,

yirmibeş günlük izninin kullandırılmadığını sözleşmesinin bildirimsiz, tazminatsız ve haksız olarak feshedildiğini ,tazminatlarının ve diğer işçilik alacaklarının ödenmediğini bu nedenle fesih tarihinden itibaren mevduata uygulanacak en yüksek mevduat faizi ile 850,00 TL kıdem tazminatının, ücrete hak kazanıldığı tarihten itibaren mevduata uygulanacak en yüksek faizi ile 100,00 TL fazla mesai, 100,00 TL bakiye maaş alacağının ve dava tarihinden işleyecek kanuni faizi ile birlikte 1.150,00 TL ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 29.03.2008 tarihinde ...Taşıma Beton Ürün A.Ş.'de başladığını, TBS-Soyak birleşmesi sonrasında 01.01.2009 tarihinden itibaren müvekkili şirkette çalışmaya devam ettiğini, 15.03.2010 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, tazminata hak kazanmadığını, çalıştığı döneme ilişkin tüm kanuni haklarının ödendiğini, ücretinin imzalı bordrolarda ve resmi kayıtlarda belli olduğunu, davalı işyerinin asıl iştigal konusunun hazır beton üretimi olup yardımcı iş sayılan tamirat tadilat işinde çalışan davacının düzenli olarak fazla mesai yaptığı iddiasının gerçekle bağdaşmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 29.03.2008-15.03.2010 tarihleri arasında bir yıl, onbir ay, altı gün süreyle davalı işyerinde çalıştığı, davacının son aylık brüt ücretinin 1.674,81 TL olduğu, davacının el yazısı ile düzenlediği belge ile 29.03.2008 tarihinde başladığı işinden 15.03.2010 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, bu dönemde kullanmadığı hafta sonu izinlerinin bulunduğunu, istifa ederek işyerinden ayrıldığı anlaşılan davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yasal koşullarının gerçekleşmediği, yıllık ücretli izin alacağı iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davalı tarafından ödenmediği anlaşılan 325,00 TL ücret alacağı ile fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının tüm davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında ücret miktarına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece davacı tanıklarının beyanı esas alınarak davacının brüt 1.674,81 TL ücret aldığı kabul edilmiştir. Davacı 1.200,00 TL ücret aldığını bunun 1.000,00 TL'sinin bankaya yatırılıp 200,00 TL'sinin ise elden ödendiğini, davalı ise davacının ücretinin bordroda gösterilen ücret olup elden ödeme uygulaması olmadığını iddia etmektedir.

Mahkemece uyuşmazlık konusu olan ücretin tespiti için emsal ücret araştırması yapılmaması, davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak davacının ücretinin brüt 1.674,81 TL kabulü hatalı olmuştur. Mahkemece yapılacak iş emsal ücretin tespit edilmesi için meslek kuruluşlarına sendikalara müzekkere yazılması bulunan sonuca göre gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının ispatlanan talepleri ile ilgili karar verilmesidir.

Yazılı gerekçe ve eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.