Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/14494 K.2012/20682

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

İş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

İşyerinde fesih tarihi itibariyle otuzdan az işçi çalıştığını belirten davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Davalı işyerinde işçi statüsünde çalışan davacının iş sözleşmesinin, görevi kapsamında üstlendiği sorumlulukları gereği gibi yerine getirmediği gerekçesiyle geçerli sebeple feshedildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dosya içeriğine göre, davalı şirket ile dava dışı ... Teknik San. Tic. Ltd. Şti arasında organik bağ veya birlikte istihdam olgusu yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlanmış değildir. Bu sebeple dava dışı firmadaki işçilerin, davalı şirket işçi sayısına dahil edilmesi mümkün değildir. Ayrıca, davalı şirket Türkiye'de kurulmuş bağımsız bir şirkettir. Davalı şirkette, fesih tarihi itibariyle otuzdan az işçi çalıştığı anlaşılmakla, davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanma imkanı bulunmadığından, bu gerekçeyle davanın reddi yerine, feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, hüküm bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.