Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/1604 K.2012/15434

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi N. Taşdelen tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Her iki davalı vekili; üstlenilen proje kapsamındaki işin sona ermesi sebebiyle akdin sonlandırıldığı ve bu nedenle davanın reddi gerekeceğini savunmuşlardır.

Mahkemece taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışması gerekir.

Aynı Kanun'un 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir.

Belirli iş sözleşmesinin varlığının kabulü için hangi durumların objektif sebep olarak kabul edilebileceği 4857 sayılı Kanun’un 11. maddesinde örnek kabilinden sayılmıştır: İşin niteliği gereği belirli bir süre devam etmesi, belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması. Kanunda gösterilen bu nedenler tahdidi olarak değil; örnek kabilinden verilmiş; benzer hallerde belirli iş sözleşmesi kurulması imkanı açık tutulmuştur. Zira, söz konusu hükümde açık olarak “..gibi objektif koşullara bağlı olarak” ifadesine yer verilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 11. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında zincirleme yapılan belirli süreli iş sözleşmelerinin esaslı bir nedene dayanması halinde belirli süreli olma özelliğini koruyacağı; aksi takdirde belirsiz süreli iş sözleşmesi sayılacağı düzenlenmiştir. Belirli süreli iş aktinin yapılmasının objektif nedeni varsa ve bu neden devam ediyorsa veya yeni bir neden ortaya çıkmışsa belirli süreli iş sözleşmeleri yenilenebilir şeklinde değerlendirilmelidir. Zincirleme iş sözleşmelerini belirli süreli niteliğini koruyabilmeleri için her birinde aranan objektif nedenlerin aynı olması da şart değildir.

Taraflar arasında, 4857 sayılı Kanun’un 11. maddesinin 1 ve 2. fıkraları anlamında esaslı neden olmadan akdedilen belirli süreli sözleşme, belirsiz süreli sayılacağından, işveren, sürenin sona ermesiyle sözleşmenin sona erdiğini bildirdiğinde, işçi, sözleşmenin belirsiz süreliye dönüştüğünü, işverenin bildirim şartına uymadan iş sözleşmesini feshettiği gibi geçerli bir sebep gösterilmeden feshedildiğini ileri sürerek bir aylık hak düşürücü süre içerisinde dava açabilecektir. Bir aylık hak düşürücü sürenin başlangıcı işverenin belirli süreli sözleşmeli gibi kabul ederek sürenin geçmesiyle sözleşmenin sona erdiğini bildirdiği, belirsiz süreli sözleşmeye dönüştüğü için işverence bildirim süresine uyulmadan yapılan bir fesih anlamı kazanan bildirimin yapıldığı tarihtir.

Dosya kapsamı nazara alındığında;her ne kadar mahkemece taraflara arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli iş sözleşmesi olduğu değerlendirilerek davanın reddine karar verilmişse de.

4857 sayılı Kanun'un 11. maddesinde belirli süreli iş sözleşmelerinin yazılı şekilde yapılmış olması gerektiği düzenlenmiş olmasına karşın davalı tarafça dosyaya sunulan yazılı bir hizmet sözleşmesi bulunmadığı gibi, her iki davalı vekilince de üstlenilen proje kapsamındaki işin sona ermesi sebebiyle akdin sonlandırıldığı savunulmuş olup taraflar arasında belirli süreli sözleşme bulunduğu ve davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı ileri sürülmemişken savunmayı aşan bir değerlendirme içerisine girilmiş yine davacıya kıdem-ihbar tazminatı ödemeleri yapıldığına dair işveren belgeleri nazara alınmamıştır.

Kaldı ki davacının yaptığı işin niteliği, işverenin benzer projelerde işveren sıfatı taşıması itibariyle de süreli sözleşme yapılmasının objektif şartından da bahsedilemez. Tüm bu tespitler karşısında taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmesi bulunduğuna dair Mahkeme kabulü isabetsizdir.

4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Davalılar yapılan fesih bildirminde "...4857 sayılı Kanun'un 17. maddesi gereğinde iş akdiniz 14.3.2011 tarihinde sona erdirilmiştir..." denilmekle yetinilmiş ve fesih sebebi eçık ve kesin olarak bildirlmemiş olmakla işverence gerçekletirilen feshin geçersiz fesih niteliğini taşıdığının kabulü ile davacının işe iadesine yerine davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.