Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/16198 K.2013/14989

Mahkeme, asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı-karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı-karşı davalı vekili davacının davalı işyerinde usta makineci olarak çalıştığını,17.03.2003 tarihinde işe gittiğinde makinesine yeni bir arkadaşının oturduğunu gördüğünü, kendisinin hiçbir makineye oturmasına izin verilmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.250,00 TL kıdem tazminatı, 800,00 TL ihbar tazminatı, 100,00 TL fazla mesai ücreti, 380,00 TL ücret alacağı, 100,00 TL senelik izin ücreti ve genel tatil ücreti olmak üzere toplam 3.630,00 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini talep etmiş, diğer davalılar cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hüküm altına alınan kıdem tazminatı dışındaki alacaklara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Oysa davalıya 02.04.2003 tarihinde tebliğ edilen 24.03.2003 tarihli noter ihtarnamesinde senelik izin ücreti, fazla mesai, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının tebliğden itibaren yedi gün içinde ödenmesi istendiğine göre hüküm altına alınan kıdem tazminatı dışındaki alacaklara ihtarın tebliğ edildiği 02.04.2003 tarihinden yedi gün sonrası olan 10.04.2003 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinden faiz yürütülmesi kararın bozulmasını gerektirirse de,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.