Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/17006 K.2013/6032

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde 01.09.2009 tarihinde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla mesai ve ücret ve ikramiye alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının Adalet bakanlığı katiplik sınavını kazanması sebebi ile 31.08.2009 tarihinde işten ayrılacağını belirttiğini, 04.09.2009 tarihli dilekçesi ile de işten ayrılma işleminin yürürlüğe konmasını istediğini davacının kendi isteği ile işten ayrılması sebebi ile kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, diğer haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafın karar defterinde 01.09.2009 tarihinde davacının işi bıraktığı belirtilmesine karşın bir gün önce 31.08.2009 tarihinde iş sözleşmesinin istifa nedeni ile son bulduğunu kuruma bildirmesinin çelişki yarattığını, davacının 01.09.2009-04.09.2009 tarihleri arasında raporlu olduğunu, davacının istifa ettiği hususun davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17 nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Kanunda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Somut olayda. 08.06.2005 tarihinden itibaren işyerinde muhasebe elemanı olarak çalışan davacının Adalet bakanlığı katiplik sınavını kazandığı, 29.06.2009 tarihinde Uşak adli yargı adalet komisyonunca yapılan sözlü sınavda başarılı olduğu, 15.09.2009 tarihinde Banaz Adliyesinde sözleşmeli zabit katibi olarak göreve başladığı uyuşmazlık dışıdır.

Tanıklar davacının katiplik sınavını kazandığını, ayın 15'inde adliyede çalışmaya başlaması gerektiği için işten ayrılacağını söylediğini, 31.08.2009 tarihinde işi bırakıp gittiğini, 31.08.2009 tarihinde genel sekretere odanın anahtarını teslim ettiğini beyan etmiştir.

Davacının 31.08.2009 tarihinde fiilen işten ayrıldığı, 01.09.2009- 04.09.2009 tarihlere arasında rapor kullandığı, 04.09.2009 tarihli dilekçesi ile "kanuni süre içinde işyerinden ayrılacağını bildirdiği talebinin işleme konularak yasal haklarının ödenmesini" istediği, davacının kendi isteği ile ve haklı neden olmadan işten ayrıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.