Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/17686 K.2013/5534

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenlerin adi şirket olarak işletmekte oldukları akaryakıt istasyonunda 12.11.2004 tarihinde pompa ve satış elemanı olarak çalışmaya başladığını, 18.04.2010 tarihinde Orcan Petrol Nakliyat Gıda ve Tic. Ltd. Şti. olarak faaliyetine devam eden işyerinde çalışmaya devam ettiğini, çalıştığı sürece fazla çalışına yapıp, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini belirterek fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; öncelikle zamanaşımı definde bulunarak, davacının fazla çalışmasının bulunmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma karşılığı ücretlerinin ödendiği ve de ayrıca işyeri devri çerçevesinde işyerini yeni devir alan şirketin işçilik alacaklarını üstlenmesi sebebi ile husumetin yeni şirkete karşı yöneltilmesi gerektiği iddiası ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda; işyeri devrinden sonra davacının devralan şirkette çalışmaya devam edip etmediği tespit edilmeli, çalışmaya devam etmesi halinde devralan şirketin de davaya dahil edilmesi ve yargılamaya devam edilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden hüküm kurulması hatalıdır.

3-Ayrıca Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Teftiş Kurulu tarafından yapılan soruşturma sırasında davacı ve işyerinde çalışan işçiler üç vardiya halinde çalışıldığını beyan etmiştir. Mahkeme işyerinde iki vardiya düzeni dikkate alınarak fazla mesai hesaplaması yapan bilirkişi raporunu hükme esas almıştır. Oysa işyerinde üçlü vardiya sistemine göre davacının çalıştığı dikkate alınarak fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.