Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/18824 K.2012/20815

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı ... başkanlığında asli ve sürekli işlerde çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek fesih işleminin iptali ile müvekkilinin işe iade edilmesine, işe başlatılmaması halinde ödenecek tazminat miktarının 8 aylık ücreti tutarında tayinine, çalıştırılmaması halinde bu süre içinde doğacak ücret ve diğer haklarının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinin 8. fıkrasında belediyenin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl brüt gelirinin 213 sayılı VUK’na göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yüzde otuzunu aşamayacağını, yıl içerisinde ücretlerde beklenmedik bir artışın meydana gelmesi sonucunda personel giderlerinin sözkonusu oranları aşması durumunda cari yıl ve izleyen yılda personel giderleri bu oranların altına ininceye kadar yeni personel alımı yapılamayacağının belirlendiğini,

5620 sayılı Kanunda ise "Bu Kanun'un 1. Maddesinde belirtilen şartları taşımadıkları için sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçişi yapılamayan ve bu Kanun'un 3. maddesi kapsamında girmeyen geçici işçiler, ilgili idare kurum ve kuruluşlarca bir mali yılda 6 aydan az olmamak üzere ve bu kanunun 3. maddesinde belirtilen usule göre vizesi yapılacak geçici pozisyonlarında çalıştırılmaya devam olunur" denildiğini, davacının iş akdinin encümen kararı ile fesih edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin 5620 sayılı Kanun kapsamında 6 aydan az olmak üzere geçici işçi çalıştırılacağından bahisle iş akitlerinin askıya alındığının belirtildiği, söz konusu kanunda mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangını ile mücadele hizmetlerinde bir mali yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici işçi pozisyonlarında işçi çalıştırılabileceğinin belirtildiği, dosya içeriğindeki SGK kayıtları, davacının çalışma sistemi ve yaptığı iş dikkate alındığında, işveren nezdinde belirsiz süreli hizmet akitleri ile çalıştığı ve yaptığı işin mevsimlik iş olmadığı, feshin de geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların iddia ve savunmaları ile yargılama sırasında toplanan delillere göre, davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı sabit olduğundan, mahkemenin işe iadeye yönelik hüküm kurmuş olması isabetlidir. Ancak işyeri belgelerine göre davacının işveren nezdinde geçici işçi olarak çalışmış olduğu anlaşıldığından bu pozisyonda iadesi gerekir. Bu yön dikkate alınmaksızın davacının sürekli işçi kadrosuna iadesi anlamına gelecek şekilde hüküm kurulması hatalıdır. Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.