Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/19226 K.2012/24831

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı işveren yanında alt işveren işyerinde 10.09.1993-12.08.2004 tarihleri arasında çalıştığını, 13.08.2004 tarihinden itibaren davalı işverenin asıl işçisi olarak çalışırken 29.12.2006 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini, sadece asıl işveren yanında çalıştığı süre bakımından kendisine kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, daha önceki döneme ilişkin kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedilmesi üzerine Kdz. ...

İş Mahkemesince işe iade kararı verildiğini, davalının davacıyı işe iade etmeyerek 28.09.2007 tarihinde iş sözleşmesinin sonlandırıldığını ayrıca davalı işverenin bir takım noksan ödemelerde bulunduğunu, taşeron kadrosunda geçen hizmetlerinin de kıdemi olarak dikkate alınması gerektiğini belirterek kıdem tazminat farkı, ihbar tazminatı farkı, yıllık izin ücreti farkı, iş güvencesi tazminatı farkı ve dört aylık ücret ve diğer haklar farklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının son alt işvereninden istifa ederek ayrıldığını, alt işverenler arasında bir tür işyeri devri bulunduğunu, şirket ile alt işverenler arasındaki ilişkide muvaaza bulunmadığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, faiz talebinin mesnetsiz olduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını, işe iade davası sonucunda ödenmesi gereken tüm tazminat ve alacaklarının tam olarak ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının istifa iradesinin olmadığı, işe iade davasında hüküm altına alınan tazminatlarının ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıda belirtilen bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında yıllık izin ücreti alacağının hesaplanmasının ne şekilde yapılacağı hususunda uyuşmazlık vardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının aylık giydirilmiş ücretinin hafta sonları çıkarılarak 26'ya bölünerek tespit edilen günlük ücretine göre yıllık izin ücreti hesaplanmış ve işyerinde ki uygulamanın bu şekilde devam ettiği belirtilmiş ise de hesaplamada aylık giydirilmiş ücretin ne sebeple 26'ya bölündüğü anlaşılamamıştır. Denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak yıllık izin alacağı hakkında hüküm kurulması hatalıdır.

Belirtilen bu sebeple son olarak aldığı aylık ücretine göre günlük ücretinin tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.