KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2012/21020 E., 2013/7688 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve fazla sürelerle çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve fazla sürelerle çalışma alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağına yönelik taleplerinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir.
Davacının ıslahla artırdığı fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarına karşı, daha açık bir anlatımla ıslah dilekçesine karşı davalı vekili tarafından yöntemine uygun bir şekilde zamanaşımı definde bulunulduğu halde, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil talepleri bakımından söz konusu definin değerlendirilmesi için ek rapor aldırılmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/21020, K. 2013/7688, 12 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama