Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/21453 K.2013/8165

... 2-...TURİZM PETROL ÜRÜNLERİ SAN. VE TİC. A. Ş. ADINA VEKİLİ AVUKAT SEDA KİRİŞ

DAVA

Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücret alacağı, hafta tatili çalışma ücret alacağı, genel tatil ücret, izin ücreti ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, asıl işveren olan ...Turizm Petrol Ürünleri A. Ş.'ne ait işyerinde alt işveren olan diğer davalı .... İth. ve İhr. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, işyerinde fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam etmesine rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davacı 27.03.2012 tarihli celsede ...Turizm Petrol Ürünleri A. Ş. aleyhine açtıkları davayı atiye bıraktıklarını beyan etmiş ve atiye bırakma talebi ...Turizm Petrol Ürünleri A. Ş. tarafından kabul edilmiştir .

Davalı .... İth. ve İhr. Ltd. Şti. vekili davacının hak kazandığı tüm işçilik ücretlerinin ödendiğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Turizm Petrol Ürünleri A. Ş. vekili, diğer davalı şirket ile müvekkili şirket arasındaki davacının çalıştığı dinlenme tesisin işletilmesi, yönetilmesi ve bunun karşılığında kira bedeli ödenmesi yönünde işletme sözleşmesi yapıldığını, şirketler arasında asıl işveren–alt işveren ilişkisi bulunmadığını davacının diğer davalı şirketin işçisi olması sebebi ile aleyhlerine açılan davanın husumetten reddi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını ispatladığı gerekçesiyle davalı .... İth. ve İhr. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalı ...Turizm Petrol Ürünleri A. Ş. vekili aleyhine açılan dava atiye bırakıldığından bu davalıya ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının haftalık fazla çalışma süresinin belirlenmesi, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının hesabı noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır

4857 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması şartıyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmi dört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir.

İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının günde oniki saat çalıştığı ve ayda iki hafta tatilinde çalışmanın devam ettiği kabul edilmiştir.

Buna göre, davacının bir saat ara dinlenmesi ile günde onbir saat çalıştığı, hafta tatillerinde çalıştığı iki hafta için haftalık çalışma süresinin yetmişyedi saat olduğu, hafta tatilinde çalışılmayan diğer iki hafta için çalışma süresinin altmışaltı saat olarak belirlenmesi gerektiği belirtilmiş ve haftada ortalama yetmişbirbuçuk saat mesai yaparak yirmialtıbuçuk saatlik fazla çalışma ücretine hak kazandığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Ancak bilirkişi tarafından ayrıca ayda iki hafta tatilinde çalıştığı süreye ilişkin hafta tatili ücret alacağı hesaplanmıştır. Davacının hafta tatilinde gerçekleştirdiği çalışma süresi için fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmış olduğundan, aynı süreye ilişkin ayrıca hafta tatili ücret alacağı belirlenmiş olması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir .