Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/21467 K.2013/8663

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, tırmıkçı olarak 05.06.2006- 04.09.2009 tarihleri arasında aylık net 1.380,00 TL ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının değişik tarihlerde kısa süreli çalışmaları bulunduğunu, işyerinden kendisinin ayrıldığını; fazla çalışma yapıldığı takdirde ücretinin ödendiğini, tüm haklarını aldığını, iki dönem çalışması olduğunu, ilk dönem çalışması sonunda ibraname imzalayarak şirketi ibra ettiğini; savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işyerinde fazla mesai yaptırıldığı, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştırıldığı, ancak ücretinin düzenli ödenmediği, davacının talep etmesi sebebiyle işveren tarafından iş sözleşmesinin 04.09.2009 tarihinde fesh edildiği toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ilk dönem çalışması sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İşverene ait bir ya da birkaç işyerinde belli bir süre çalışmış bir işçinin, işini kaybetmesi halinde işinde yıpranması, yeni bir iş edinmede karşılaşacağı güçlükler ve işyerine sağladığı katkı göz önüne alınarak, geçmiş hizmetlerine karşılık işveren tarafından işçiye kanuni esaslar dahilinde verilen toplu paraya “kıdem tazminatı” denilmektedir. Kıdem tazminatının şartları, hesabı ve ödeme şekli doğrudan İş Kanunlarında düzenlenmiştir.

1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır.

İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Yine, istifa etmek suretiyle işyerinden ayrılan işçi kıdem tazminatına hak kazanmayacağından, istifa yoluyla sona eren önceki dönem çalışmaları kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmaz.

Ancak aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

Somut olayda, davacının tırmıkçı olarak davalıya ait işyerinde 05.06.2006- 31.01.2007 ve 21.01.2009- 04.09.2009 tarihleri arasında iki dönem halinde çalıştığı uyuşmazlık dışıdır. Davacının ilk dönem sonunda davacı tarafından yazıldığı iddia edilen 01.03.2007 tarihli ibranamede davacının kendi isteği ile ayrıldığı belirtilmektedir. Mahkemece anılan belgeye karşı davacının diyecekleri ve varsa delilleri sorulmadan ilk dönem çalışmasının ikinci dönem ile birleştirilerek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.