KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2012/22408 E., 2013/10079 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının
Karar Metni
371 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkilinin haksız olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek 200,00 TL kıdem, 200,00 TL ihbar ve 100,00 TL fazla mesai ücreti alacağının davalıdan ödetilmesini istemiş, dava dilekçesinde açıkça faiz talebinde bulunmamıştır. Davacının tazminat ve alacakları bilirkişi tarafından tespit edilmesi üzerine davacı vekili 06.06.2012 harç tarihli dilekçesi ile taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırmış ve alacaklarının faizi ile hüküm altına alınmasını istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık hüküm altına alınan tazminat ve alacaklar için faizin hangi tarihten itibaren yürütülmesi gerektiği konusunda toplanmaktadır.
Mahkemece, dava dilekçesinde açıkça faiz talep edilmediği halde tespit edilen alacakların tamamı için faiz yürütülmesine karar verilmesi hatalı olup, bu husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/22408, K. 2013/10079, 7 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama